برای تولدم.

پشت همه آرزوها

خودش را به صلیب می کشد

و از ترس تکرار دوباره اتفاقی

پلکهایش را به هم می دوزد

و لبانش را قفل می کند

نه اشکی

نه فریادی

فقط از انتهای جهان صدایی می شنود

همانی که همیشه کارد را به استخوانش می رسانید

و دوباره و دوباره و دوباره.

این بار اگر از خواب بپرد

باز هم همان دی ماه منحوسش تکرار خواهد شد.

+ نوشته شده در شنبه هفدهم دی ۱۴۰۱ ساعت 15:13 توسط Qasem Ranjbar  |